Een teek, een Roemeens ziekenhuis en een trage grens

Na aankomst in Oradea, Roemenië, bleek ik te zijn gebeten door een teek. Daarmee mag geen risico genomen worden, dus naar een privé kliniek in de zich ontwikkelende Roemeense provinciestad. Ik werd snel geholpen, maar het resultaat was niet zo mooi: een dik verband en een stevige antibiotica kuur.  Nooit gedacht dat zoiets zou gebeuren, maar het is allemaal alweer achter de rug.
Ik vertrok nog dezelfde dag naar Budapest, maar de reis verliep minder voorspoedig dan we dachten. Dat had alles te maken met de stugge Hongaarse douane die ons dik anderhalf uur liet wachten bij een simpele paspoort controle. Daardoor later in de Hongaarse hoofdstad dan verwacht en nog geluk dat er geen nadere aanhoudingen volgde, getuige de vele radarcontroles onderweg.
Ik werd afgezet bij een winkelcentrum en vond snel een lift naar het centrum van de stad. Intussen vroegen de Teleroute collega’s, die in het centrum bijeen waren, zich af waar ik bleef. Veel ge-sms en ik kwam na eerst te hebben ingecheckt in het hotel terecht bij een opstapplaats voor een rondvaartboot.  Gezellig een avond beleefd met de collega’s en de volgende dag in een groot ziekenhuis mijn Roemeense verband laten vervangen.